چشم اندازی که فقط هشت درصد بهش میرسند !

Brian Rose Red Shirt look London Real style inspiration ...

Brian rose :

یک حقیقت واقعی که در مورد چشم اندازهای اوایل سال هست اینه که
75 درصد از کسایی که اول سال میگن : من دیگه چیزای بیخود نمیخورم ، من هر روز میرم باشگاه ، من هر روز ورزش میکنم ، من میرم دنبال یک شغل جدید ، من چیزهای جدید رو شروع میکنم ، فقط تا هفته ی اول انجام میدن یا دوام میارن یا بهش فکر میکنن ، بعدش رها میکنند .

فقط هفت روز !

بعد از هفت روز 25 درصد میمونن که بیش از هفت روز انجام میدن یا رها نمیکنن و واقعیت بد اینه که فقط 8 درصد مردم در اخر سال به اون چشم اندازی که مشخص کردن میرسند .

فقط هشت درصد !

این اتفاقی است که برای اکثر ما افتاده است تو این آمار یک سری خصوصیت هست که بهش اشاره میکنم . خیلی از مردم کلا در اول سال نه برنامه ریزی میکنند نه فکر می کنند این تازه اون جمعی است که برنامه ریزی کردند .

نکته ی دیگر چرا انقدر اوایل راحت برنامه ریزی میشود و تا یک مدت کوتاهی انجام میدیم ؟

معمولا اوایل کار حجم کار کم است امید به نتیجه بالا است شوق و انرژی کیفیت مطلوبی دارد و… ولی هر کدام از این ویژگی ها به مشکل خواهد خورد که نیازمند اصلاح است و خب کاری که اکثرا انجام میدهند چیست ؟ پاک کردن صورت مسئله ، گفتن این که این کارم به درد نمیخوره ، این کار مال من نیست ، دست زیاد شده ، الان دیر هست دیگه ، ریسکش بالا است رها کنم بهتره و…

این آمار هم باعث خوشحالی است هم باعث ناراحتی .

ناراحتی از این جهت که چرا باید یک جامعه در این عصر سرعت و اطلاعات نتواند یک برنامه درست و خوب بریزد که باعث پیشرفت خودش بشود و یا اگر برنامه ی خوبی میریزد چرا دنبال اجرای آن نیست .

خوشحالی از آن جهت که در چنین جامعه ای که اینگونه رفتار می شود موفق شدن آسان تر است چون با کمی برنامه ریزی و عمل موثر میتوان از خیلی ها متمایز شد ولی باید حواسمان باشد به این تمایز راحت قانع نشویم و سعی کنیم پیشرفت و رشد رو چنان ادامه دهیم که از زندگی خودمان فراتر بریم و به جامعه هم کمک کنیم .

وقتی هیچ کس تو را نمی بیند چه کاری انجام می دهی ؟

همه وقتی دارن نگاهشون می کنند تلاش می کنند اگه میخواهیم موفق شویم باید زمانی که هیچ کس ما رو نمی بیند تلاش کنیم

اگر بتوانیم خودمان را قانع کنیم و از پس خودمان و افکار و عمل مان بر بیاییم می توانیم خیلی کار انجام دهیم

اگر بخواهیم به جز خودمان کسی دیگری را قانع کنیم چون آن شخص همیشه با ما نیست تلاش ما محدود است ولی اگر بخواهیم خودمان را قانع کنیم چون همیشه حضور داریم باید بیشتر تلاش کنیم و واقع نگر تر به موضوعات نگاه می کنیم و بلند مدت تر برنامه خواهیم ریخت

جایی خوانده بودم کارهای واقعی کارهایی است که برای خودت انجام می دهی وقتی قرار نبوده انجام بدهی و کسی ازت توقع نداشته است . چه کارهایی را برای خودمان انجام می دهیم ؟

در زمان قرنطینه برای کرونا هستیم . بیشتر از هر زمان دیگری با خودمان تنها هستیم . همه تا حدودی ناراحت و کلافه هستیم ولی چه کسی در این زمان ها در حال کار مفید است ؟

زمان دقیق لازم برای انجام کار

برای هر چیزی به اندازه ای که وقت لازم است باید زمان گذاشت

اگر برای چیزی زیادتر وقت بگذاری فسادآور است .

اگر وقت کمتر بگذاری از کیفیت و… مجبوری صرف نظر کنی .

برای کاری اگر یک هفته زمان نیاز هست و یک ماه زمان تعیین کنی موجب این می شود که سه هفته وقت هدر کنی , از آن طرف اگر برای همان کار یک هفته ای سه روز زمان بگذاری قطعا از خیلی استانداردها صرف نظر کردی .

این زمان اشتباه تعیین کردن در زندگی خیلی تاثیر خواهد داشت . شاید دو نفر با کارهای یکسان را ببینی ولی به خاطر زمان بندی متفاوت یکی شکست خورده باشد و دیگری فرد موفق .

بیاییم کمی در مورد زمانی که بر روی کارها میگذاریم فکر کنیم .

ملاک زمان دهی به کارها یک ملاک شخصی است . ممکن است من برای کاری دو هفته زمان در نظر بگیرم دوست من یک هفته . نمی شود گفت کدام درسته یا غلط .